Վարդան Ղուկասյան․ Քաղաքապետարանի ճանապարհը՝ քրեական գործերի թաքցման կարճ ուղի՞

Թվում է, թե քաղաքականության մեջ նոր դեմքեր որոնելը դժվար է դարձել, հատկապես երբ «նորերը» լավ մոռացված «հինն» են։ Գյումրու նախկին քաղաքապետ Վարդան Ղուկասյանը, ով քաղաքի իշխանությունը իր ձեռքում է պահել 1999-ից մինչև 2012 թվականը, կրկին պատրաստվում է քաղաքական թատերաբեմ մտնել։ Ասում են՝ հին սովորությունները դժվար են մեռնում, իսկ Ղուկասյանի դեպքում՝ հատկապես, երբ դրանք կապված են ապօրինի գործունեության հետ:

Այսօր արդեն ակնհայտ է, որ Ղուկասյանի քաղաքական «նոստալգիան» ունի հստակ շարժառիթ՝ սեփական քրեական գործերը հնարավորինս արագ քողարկել։ Իսկ մեղադրանքների փունջը, մեղմ ասած, տպավորիչ է․ պաշտոնեական դիրքի չարաշահում, ապօրինի հողատարածքների օտարում, փողերի լվացում, ինչպես նաև պաշտոնեական կեղծիք։ Այս հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար նախատեսված են խիստ պատիժներ․ պաշտոնեական դիրքի չարաշահման համար՝ մինչև 8 տարի ազատազրկում, փողերի լվացման համար՝ 6-ից մինչև 12 տարի, իսկ պաշտոնեական կեղծիքի դեպքում՝ մինչև 4 տարի ազատազրկում։

Ընդհանուր հաշվարկով, Ղուկասյանի և նրա մտերիմների ապօրինի «գույքային պորտֆելը» իր մեջ ներառում է այնպիսի «քաղաքական նվաճումներ», ինչպիսիք են՝ «Ալեքսանդրապոլ բիզնես կենտրոնի» 100 տոկոս բաժնեմասը, «Ա.Ն.Մ.Ա.» ՍՊԸ-ի 75 տոկոս բաժնեմասը, մի քանի ավտոմեքենաներ և առնվազն 218 միլիոն դրամ ապօրինի ծագմամբ գումար։ Սրան ավելացրեք նաև հետևյալ հասցեներով գտնվող անշարժ գույքերը․ Շիրակի մարզ, Գյումրի՝ Վարդ-Բաղ թաղամաս 14, Վարդ-Բաղ թաղամաս 15, Հակոբյան փողոց 138, Գայի փ. 3/2, Արևելյան փ. 8/1, Աբովյան փ. 262/1, Պ. Սևակի փ. 1 շ. 2/1, Բուլվարային փ. 51/4, Անի թաղամաս 7-րդ փ. 6 շ. 2/1 և 2/2, Շահումյան փ. 188 Ա շ. 108, Շահումյան փ. 190 և 190/2, Մարմաշենի խճ. 13 (ավտոգազալցման ճնշումային կայան), Տերյան փ. 87-2 (շուկա), Շահումյան փ. 188 Ա շ. 11 և 13 բացվածքներ։

Սակայն սա դեռ ամենը չէ․ Ղուկասյանների ընտանիքին պատկանող կամ դրա հետ կապ ունեցող գույքի ցանկում նաև Գյումրու կենտրոնական զբոսայգու տարածքի հողամասեր են, պատմամշակութային արժեք հանդիսացող 19-րդ դարի շենքեր, ինչպես նաև մի քանի կանաչ գոտիներ, որոնք «կախարդական ձևով» վերածվել են մասնավոր սեփականության։ Ավելին, այս տարածքների զգալի մասը գտնվում է հանրապետական նշանակության հուշարձանների պահպանվող գոտիներում, ինչն էլ ավելի ծանր է դարձնում նախկին քաղաքապետի հանցանքները:

Ղուկասյանի անունը կապվում է նաև քաղաքում կրիմինալ անցյալի հետ․ նախկին քաղաքապետը ոչ միայն պաշտոնեական դիրքի չարաշահման և ապօրինի գործարքների, այլև կասկածելի կապերի ու մութ պատմությունների մեջ է ներգրավված եղել տարիներ շարունակ։ Անցյալում հնչած բազմապիսի մեղադրանքները, սկանդալներն ու կոռուպցիոն պատմությունները կարծես թե չեն զսպում նրան՝ կրկին քաղաքապետ դառնալու ցանկության հարցում։

Մյուս կողմից՝ հետաքրքիր է, որ նրա ապօրինի գործարքների մեջ ակտիվորեն ներգրավված են նաև Ղուկասյանի հարազատները, մասնավորապես որդին՝ Սպարտակ Ղուկասյանը, Մանյա Ղուկասյանը և Նոնա Ղուկասյանը։ Նրանց պատկանող կամ նրանց անունով գրանցված գույքերի քանակն ու արժեքը խոսուն ապացույց են առկա հանցագործությունների մասշտաբների մասին։ Բոլոր այս մարդիկ մեծ պատասխանատվություն ունեն հանրության առաջ՝ առնվազն բարոյական, բայց արդյո՞ք պատրաստ են պատասխանել օրենքի առաջ․ հարցը հռետորական չէ։

Գյումրեցի ընտրողներն այսօր կանգնած են կարևոր ընտրության առաջ՝ վստահել քաղաքը նախկինում բազմիցս ապօրինի գործարքների մեջ ներգրավված գործչի՞ն, թե՞ վերջնականապես փակել այս մութ էջը քաղաքի պատմության մեջ։ Վարդան Ղուկասյանի հերթական քաղաքապետ դառնալու փորձը կարելի է բնորոշել մի պարզ տրամաբանությամբ․ եթե քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու համար լավագույն թաքստոցը քաղաքականությունն է, ապա Ղուկասյանը հենց այդ ուղին է ընտրել։

Սակայն «թաքստոցի» գաղափարը միգուցե չաշխատի, քանի որ դատախազությունը հստակ ցուցանիշներ ունի՝ բազմաթիվ հայցեր, որոնք արդեն իսկ ընդունվել են դատարանի վարույթ։ Հաշվի առնելով նաև, որ հողատարածքների վրա արգելանք է դրված, իսկ դատարանը ակտիվորեն փորձում է ապահովել բռնագանձման գործընթացը, Վարդան Ղուկասյանի՝ քաղաքականություն վերադարձի փորձը կարծես թե ավելի շատ հիշեցնում է վատ բեմադրված պիես, քան իրական քաղաքական պայքար։