ՀՀ-ի համար վիճակը ծանր է. ի՞նչ է կատարվում Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև

Քաղաքագետ Մանվել Սարգսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․

«Ի՞նչ է կատարվում Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև.

Ի՞նչ խնդիրներ ունեն կողմեերը։ Իսկ ի՞նչ խնդիրներ են լուծվում այս կամ այն կողմից։

Արժե նորից համառոտ խոսել այս մասին: Եթե մենք լիովին ազնիվ լինենք, ժամանակները մեզ թույլ կտան արձանագրել, որ , տեղի է ունենում հետևյալը. Գրեթե առանց ամաչելու Հայաստանը ցանկանում է հասնել խաղաղության պայմանագրին Ադրբեջանի համաձայնությանը ամեն գնով։ Ամեն գնով դրան կարելի է հասնել միայն անվերապահ հանձնվելու միջոցով, այսինքն՝ բոլոր պայմանների ընդունմամբ:

Ադրբեջանը խոստանում է ստորագրել նման փաստաթուղթ, սակայն ստորագրման այլ պայմաններ է դնում։ Նա պահանջում է Հայաստանի նախնական համաձայնությունը ստորագրելուց հետո այս նախպայմանները քննարկելու համար: Նրա կողմից արդեն հնչեցված նախապայմաններում կան թեմաներ, որոնք հայկական պետականության հիմնարար ասպեկտներին են առնչվում։

Հասկանալի է, որ Ադրբեջանը կոնկրետ այդ թեմաները դուրս է բերել համաձայնեցված պաիմանագրի շրջանակներից, որպեսզի դրանք դառնան թեմաներ, որոնցից Հայաստանը հետագայում չի կարող հրաժարվել։ Իսկ խաղաղության պայմանագրի գործող հոդվածների համալիրն այս դեպքում արդեն իսկ պայման է թվում հիմնարար թեմաներով բանակցություններ վարելու համար։ Այսինքն՝ հետագա բանակցությունները կիրականացվեն նախապես համաձայնեցված պայմանների շրջանակներում։ Ահա հնարքը.
Փաստորեն, անգամ Հայաստանի “կապիտւլյաիայի” համար հնարավոր չէ ձեռք բերել Ադրբեջանի ստորագրությունը։ Եվ դա երբեմն պատահում է, եթե լրջորեն մտածում ես, որ հանձնվելու ամենահեշտ ճանապարհը պատրաստ լինելն է զիջելու այն ամենը, ինչ քեզանից պահանջում են: Բայց ոչ։
Բայց ուրիշ ի՞նչ է ուզում Ադրբեջանը։ Կարծես թե ամեն ինչ կարելի է ձեռք բերել ապագայում դրա համաձայնեցված պայմանների շուրջ բանակցություններում։

Ընթերցողին չեմ տանջի. սա արդեն մեկ անգամ չէ, որ ասվել է այդ երկրի նախագահի մակարդակով։ Հայաստանը կարող է գոյություն ունենալ միայն այն պայմաններում, երբ կընդունի Ադրբեջանի բոլոր պայմանները։ Միայն Ադրբեջանը կարող է թույլ տալ, որ Հայաստանի ներկայիս տարածքում պետություն ձևավորվի։ Իսկ թե ինչպիսին կլինի այս պետությունը, պետք է ասի նաեւ Ադրբեջանը։

Հայաստանի համար վիճակը ծանր է. Եվ այդպես եղավ այն պատճառով, որ Հայաստանում երբեք չհասկացան ԻՐԱՎՈՒՆՔԻ ՖԵՆՈՄԵՆԻ նշանակությունը ՄԻՅԱԶԳԱՅԻՆ ՀԱՐԱԲԵՐՈՒՏՅՈՒՆԵՈՒմ և ՊԵՏԱԿԱՆ ՇԻՆԱՐԱՐՈՒԹՅԱՆ ԴԵՊՔՈՒՄ։ Այստեղ միշտ կարծել են, որ ապագան կարելի է որոշել խանութպանի պարզ բանաձևով. կեսը տուր, մնացածը քեզ համար պահիր: Պարզվեց, որ կյանքը մի փոքր այլ կերպ էր կառուցված։
Պարզվեց, որ կյանքը մի փոքր այլ կերպ է կառուցված։ Ըստ այդմ՝ հիմա պետք է փորձենք վերագնահատել խանութպանի տրամաբանությունը։ Ամեն ինչ դեռ առջեւում է, մանավանդ որ հին աշխարհն այլեւս գոյություն չունի։ Արտաքինից ոչ ոք չի ասի ճշմարտությունը։ Բոլորը պետք է նոր աշխարհ կառուցեն բոլորովին նոր սկզբունքներով»։