Ինչու էին մեր տարեց տատիկները ժամանակին նոր լվացած շորերը չորացնում պատրադիր սառնամանիքին․ համոզված եմ, որ շատերը չգիտեն պատճառը

Երբ գնում էինք մեր տատիկ-պապիկի տուն, նկատում էինք, որ նրանք նոր լվացված հագուստը փռում են դրսի պարանին, այն էլ աննկարագրելի սառնամանիքի ժամանակ: Ավելի հեշտ կլիներ իրերը չորացնել տանը, որտեղ տաք է և դրանք ավելի շուտ կչորանան: Սակայն մենք չգիտեինք, որ նույնիսկ սառը եղանակին իրերը կչորանան ջերմաստիճանի փոփոխության հաշվին, այսպես կոչված սուբլիմացիայի:

Հագուստը չորացնելու այս մեթոդի շնորհիվ մեր տատիկները խուսափում էին տան խոնավությունից և միևնույն ժամանակ ազատվում էին հագուստի վրա կուտակված բակտերիաներից: Չէ որ սառնամանիքը շատ հեշտ է լուծում այդ հարցը: Ցածր ջերմաստիճանը չեզոքացնում է հագուստի վրայի վիրուսները:

Հագուստն այս եղանալով չորացնելու դրա-կան կողմերից մեկն է նաև անկրկնելի բույրը, որը լինում է միայն իրերը դրսում չորացնելու ժամանակ: Հագուստը սառնամանիքին չորացնելուց հետո տատիկները դրանք ներս էին բերում և արդուկում:

Նման մանիպուլյացիայից հետո իրերը վերջնական չորանում էին: